Sunday, January 29, 2017

ගරු දැරු ගුරු වරු තරු දරු විරු කෙරු............


ගරු  
දැරු  
ගුරු  
වරු  
තරු   
දරු   
විරු   
කෙරු...


( තව 8 යි )

Sunday, January 22, 2017

මුදා හුස්මපොද ඇගේ මළගම නෙතට කඳුලක් එක්කලා............






'මගේ පිලොසොෆිය ' බ්ලොග් එකේ 2017- 1- 27 දින පළවුණා පොළොන්නරුවේ මැණිකෙ නැන්දා ගැන අපූරු සටහනක්. සංවේදී සටහනක් වූ එය කයවද්දී මට හිතුණේ ඒක කවියකටත් අපූරුයි කියළා. ඉතින් ෆිලෝගේ අවසරයත් එක්කම ඒ සටහන මට දැණුනු විදිහට කවියකින් මෙහෙම ඉදිරිපත් කරනවා.  

' මගේ පිලොසොෆිය '




ඈත දුරු රට හුදෙකලාවක දිවිය නිහඬව ගෙවෙද්දී
මෑත හිරු රැස නැගුණු මාවත කවුළු අතරින් පෙනෙද්දී
දෑත එක්කර අසිරි ලැබදුන් ඇයව සිහියට නැගෙද්දී
සීත පරදන කඳුළු මතුවෙයි එදා දින සිහි කරද්දී

සිඳී ගිය ඇළ වේලි එකතුව නියං සිතුවම හැඩට ඇන්දා
බැඳී හැම තැන දූලි සුවඳම කටුක බව තව හොඳට වින්දා
රැඳී අප සිටි ගමේ ගෙදරක මවක සෙනෙහස ලැබුණු හින්දා
රිදී පොකුණක අපට හමුවුණු තවම මතකයි මැණිකෙ නැන්දා

දිනක සැමියත් ඇයව තනිකොට ගියේ යන්නට හා මරූ
හිතක දුක්මුසු වුවද ඇගෙරුව දකින්නට හරි පියකරූ
දුරක වැඩපල කරන තිදෙනෙකි උස් මහත් වූ ඇගෙ දරූ
නෙතක කදුලක් ගලනවාමයි මතක්වනවිට නිරතුරූ

වරෙක ලැවරිය හදා අපහට දුන්නෙ ඈ හරි සන්තොසින්
රසක මහිමය කියනු කොහොමද අපි එදා හිටියේ තුටින්
ගමක පිරිසට අපව පෙන්වා හිටියෙ ඇය ආඩම්බරින්
මවක නැති මට මවක් වී සිටි තෙදින අමතක නෑ ඉතින්

එදා වැඩපල නිමා කර යළි ආවෙ අපි ගම්බිම් බලා
බදා අප තිදෙනාව නළලත හාදුවෙන් සංග්‍රහ කලා
සදා මුවගෙන් සිනහ රඳවා කඳුල ඈ යටපත් කලා
මුදා හුස්මපොද ඇගේ මළගම නෙතට කඳුලක් එක්කලා

උන්න දින අප මැණිකෙ නැන්දේ ඔබේ ගුණ මතකෙට ගමී
එන්න බැරි වී ගියද සිත තුළ කහට නැති බව දන්නෙමී
දන්න නෑකම් වලට ඉහළින් නුඹගෙ නෑකම රඳවමී
යන්න ගිය එක දුකයි මා හට නිවන් සුව මම පතනෙමී........  






( තව 9 යි ) 

Sunday, January 8, 2017

උමා ඔය ගලනවා...............




උමා ඔය ගලනවා
අපේ ජීවිතය ගිලෙනවා
හිතේ ගිණි නිව නිවා
අපි දුටුවා අපේ සිහිනයෙත්
ජයක් දෙන බව උමා

රළු පොළොව හා ගැටී
අස්වැන්න හොදටම වටී
නැගිට යළි වැටි වැටී
අපි හිටියා අපේ දහිරියෙන්
කා ළඟත් නොවැටී

දුක් ගැහැට නැත නිමා
අනාගතයම ගිල දමා
කඳුළු පිස දම දමා
අපි හිතුවා අපේ ජීවිතෙත්
බේරා දේදෝ උමා...........


 ( තව සති එකොළහයි....... )

Sunday, January 1, 2017

පාන සුහදතාවෙට හරි ප්‍රියයි දුමී.......



පාපොඩි තබා ඇවිදින්නට වෙර දරමී
පාවඩ රතුද මල් ගල් හැම ඉවස ගමී
පාවෙන සිහින සිතුවිලි හැම සොරා ගමී
පාන සුහදතාවෙට හරි ප්‍රියයි දුමී....... 

නිමී තියෙන පහනෙහි ආළෝකෙ කොයින්ද
සොමී දිළෙන රෑ අහසක අඳුර කොයින්ද
නැමී ලියන පන්හිඳකට වචන කොයින්ද
දුමී බ්ලොගය ගලපන මේ මමයි දුමින්ද.......

හෙමින් හෙමින් මතක සිහින සිහි කරමී
පෙමින් බැඳුණු නව වසරෙත් තව ලියමී
නමින් නොකී හැම දෙනාම සිහි කරමී
දුමින් දබේසේකර මම තුති පුදමී.......



 ( තව සති දොළහයි ?....)