Sunday, February 19, 2017

නරුම උන්ව මැරුවත් සැනසුමක් නැතී......

අව්ව වැස්ස වෙනසක් විඳගන්න නැතී
සෙව්ව සොච්චමෙන් වේලක් පිරෙණු ඇතී
ගව්ව ගව්ව දුක් මල් වැල් පිරී ඇතී
දිව්ව රටේ අප තාමත් පයින් යතී

ඇතිදා විරිය ගෙන මැරි මැරි වැඩ කරතී
මස්දා පිරුණු සිරුරම දැන් ගෙවී ඇතී
සිඳදා සිහින පැතුමන් බොඳ වෙලා ඇතී
කවදාකවත් හිරු පායා එන්නෙ නැතී

දුහුවිලි සුවඳ මල් සුවඳක් සේ දැනෙතී
ගෙරවිලි රැවුම් නිතරම අප දෙස ඇදෙතී
රැවටිලිවලින් තොර එතුමන් දැක නොමැතී
සැරසිලි කරන්නට මින් මතු අපිත් නැතී

කරුම අපිද අපි මිනිසුන් නොවණු ඇතී
උරුම නොමැති සිහිනය එළිවෙන්නෙ නැතී
හොරුම ඇවිත් ඡන්දෙට බොරු හිත් පුදතී
නරුම උන්ව මැරුවත් සැනසුමක් නැතී......






(5)

Sunday, February 12, 2017

සලා පියපත් සොයා සෙනෙහස තුරුල්වුණු දින සතුට බෝමා.........

සරා සඳ මල නීල අහසක සිනාසේවි අප දෙස බලා
පෙරා සිසිලස හොවා කිරණක හැඟුම් පුබුදණු තුටුවෙලා
නුරා දෙනෙතක රැඳුණු මොහොතක ඔයා ළඟ මා මත්වෙලා
පුරා සසරක ළඟම ඉන්නට දෙසිත් එකවර පිංකළා

තාල තිය තිය පාන හුරතල දෙනෙත දසුනට ප්‍රියකළා
ආල උපදින නාද රැව්දෙන සවන මධු මී ඉහිරිලා
මාල ගෙලවට දාන පෙම්බර සිහින එකිනෙක හැඩවෙලා
දාල යනුබැහැ තාම තනිකඩ දෙසිත සෙනෙහෙන් නැහැවිලා

සලා පියපත් සොයා සෙනෙහස තුරුල්වුණු දින සතුට බෝමා
නෙලා රැකගත් නියා සිහිනය හැඟුම්බර බව කියණු කෝමා
වලාකුළකත් තියා සිසිලස නවම් මහ හැඩ දමන සේමා
බලා ඔය නෙත් ගියා ළතැවුල සුපෙම්බර සිත් රඟයි බෝමා....... 






(6)

Sunday, February 5, 2017

සතුටු වෙන්න පවුල් පිටින් නැවත දිනෙක ඇවිත් යන්න අපගෙ දෙනෙත් බලන් ඉන්නවා..........

රැල්ලෙ වැදෙන වැල්ලෙ හැපෙන මුහුදු හුළඟෙ ඔමරි බැල්ම
බලන් යන්න ඔබත් එන්නකෝ
ගතට සිතට සුවය සතුට නෙතට දැනෙන සිසිල් මිහිර
නොවිඳ ඔබත් යන්නෙ කොහොමදෝ
වැල්ලෙ පැදුර දිගට දමලා ළඟින් ළඟින් එකට ඉඳන්
කියන සින්දු අහන් ඉන්නකෝ
අතින් පයින් අඟර දමලා නටන පුංචි එවුන් දැකලා
සල්ලි නොදුන් අයත් ඉන්නෙදෝ

සිසිල් සුළං දැවටි දැවටි අඳුර සිසිල් කරන විටදි
සිරුරෙ ඔබගෙ නැතිද හිරිගඩූ
කොටන් ටිකක් කිට්ටු කරලා හොඳින් පත්තු කරපු විටදි
සිසිල දුවයි වෙමින් බියගුළු
ලුණත් එක්ක පදම් කරලා මිරිස් කුඩුත් ටිකක් දමපු
ඉරිඟු කරල් නටයි පුච්චපූ
රස්නෙ පිටින් දෙකක් තිහයි ඇවිත් ගන්න මුදල පොඩියි
නමුත් අපිට වගෙයි කහවනූ

ඔබගෙ හිතට දුකක් දුන්නු වැරදි දෙයක් අපෙන් වුණොත්
සිරස නමල වැඳලා කියනවා
නගරෙ ඉඳන් මෙහෙට ඇවිත් අපට මුදල් උපයා දුන්නු
ඔබට තුතිය මෙලෙස පුදනවා
යනෙන තැනක බලය තිබෙන ත්‍රිවිධ රත්නෙ පිහිට ඔබට
සැකක් නැතුව නිතර ලැබෙනවා
සතුටු වෙන්න පවුල් පිටින් නැවත දිනෙක ඇවිත් යන්න
අපගෙ දෙනෙත් බලන් ඉන්නවා..........





( තව 7 යි....)

Sunday, January 29, 2017

ගරු දැරු ගුරු වරු තරු දරු විරු කෙරු............


ගරු  
දැරු  
ගුරු  
වරු  
තරු   
දරු   
විරු   
කෙරු...


( තව 8 යි )

Sunday, January 22, 2017

මුදා හුස්මපොද ඇගේ මළගම නෙතට කඳුලක් එක්කලා............






'මගේ පිලොසොෆිය ' බ්ලොග් එකේ 2017- 1- 27 දින පළවුණා පොළොන්නරුවේ මැණිකෙ නැන්දා ගැන අපූරු සටහනක්. සංවේදී සටහනක් වූ එය කයවද්දී මට හිතුණේ ඒක කවියකටත් අපූරුයි කියළා. ඉතින් ෆිලෝගේ අවසරයත් එක්කම ඒ සටහන මට දැණුනු විදිහට කවියකින් මෙහෙම ඉදිරිපත් කරනවා.  

' මගේ පිලොසොෆිය '




ඈත දුරු රට හුදෙකලාවක දිවිය නිහඬව ගෙවෙද්දී
මෑත හිරු රැස නැගුණු මාවත කවුළු අතරින් පෙනෙද්දී
දෑත එක්කර අසිරි ලැබදුන් ඇයව සිහියට නැගෙද්දී
සීත පරදන කඳුළු මතුවෙයි එදා දින සිහි කරද්දී

සිඳී ගිය ඇළ වේලි එකතුව නියං සිතුවම හැඩට ඇන්දා
බැඳී හැම තැන දූලි සුවඳම කටුක බව තව හොඳට වින්දා
රැඳී අප සිටි ගමේ ගෙදරක මවක සෙනෙහස ලැබුණු හින්දා
රිදී පොකුණක අපට හමුවුණු තවම මතකයි මැණිකෙ නැන්දා

දිනක සැමියත් ඇයව තනිකොට ගියේ යන්නට හා මරූ
හිතක දුක්මුසු වුවද ඇගෙරුව දකින්නට හරි පියකරූ
දුරක වැඩපල කරන තිදෙනෙකි උස් මහත් වූ ඇගෙ දරූ
නෙතක කදුලක් ගලනවාමයි මතක්වනවිට නිරතුරූ

වරෙක ලැවරිය හදා අපහට දුන්නෙ ඈ හරි සන්තොසින්
රසක මහිමය කියනු කොහොමද අපි එදා හිටියේ තුටින්
ගමක පිරිසට අපව පෙන්වා හිටියෙ ඇය ආඩම්බරින්
මවක නැති මට මවක් වී සිටි තෙදින අමතක නෑ ඉතින්

එදා වැඩපල නිමා කර යළි ආවෙ අපි ගම්බිම් බලා
බදා අප තිදෙනාව නළලත හාදුවෙන් සංග්‍රහ කලා
සදා මුවගෙන් සිනහ රඳවා කඳුල ඈ යටපත් කලා
මුදා හුස්මපොද ඇගේ මළගම නෙතට කඳුලක් එක්කලා

උන්න දින අප මැණිකෙ නැන්දේ ඔබේ ගුණ මතකෙට ගමී
එන්න බැරි වී ගියද සිත තුළ කහට නැති බව දන්නෙමී
දන්න නෑකම් වලට ඉහළින් නුඹගෙ නෑකම රඳවමී
යන්න ගිය එක දුකයි මා හට නිවන් සුව මම පතනෙමී........  






( තව 9 යි )