Monday, September 26, 2016

නැන්ද දිනේ දන්නේ නැද්ද............

දානෙ දෙන්න නැන්ද නැද්ද
නැන්ද දානෙ දුන්නෙ නැද්ද
නන්ද නැන්ද දන්නෙ නැද්ද
නැන්ද දිනේ දන්නේ නැද්ද

නින්දා දුන් දෝණි නැද්ද
නින්ද නොදුන් දෝණි නැද්ද
දානෙ දිනේ දෝණි නැද්ද
දෝණි දිනේ දන්නෙ නැද්ද

නැන්දෙ දානෙ දෙන්නෙ නැද්ද
දානෙ දිනේ දන්නෙ නැද්ද
දෙන්න දානෙ දෙන්නෙ නැද්ද
දානෙ දෙන්න දන්නෙ නැද්ද

Friday, September 16, 2016

නැහි නැහි උපදිනා සුසුමන් වෙනුවෙන්නේ

රත් පැහැ සළුව ගිනියම් වත මත     පටලා
මත් හිරු දෙවිඳු පෙරදිග අහසට     වැඩලා
අත් වන ඉරණමක පෙර සලකුණු  දැකලා
පත් නැති තුරු අරටු වැලපෙයි දුක කියලා

කිරි උතුරවා දෙවියන් ළග හිස         නමලා
දිරි ගත් හිත් පොකුරු කුඹුරේ දුක නොබලා
පිරි අරමුණක් හිත පතුලෙම සිර       කරලා
ඉරි රැඳි පොළොව හිනැහෙයි සරදම්  මවලා

අඳුරු වළා පාවි යයි නැහැ               රැඳුණේ
පිදුරු ලෙසින් පැළ ගොයමත් පැහැ බැඳුණේ
රුදුරු හුළඟ සරු වී දිය බිදු              සිඳුණේ
සොඳුරු අනාගතයක පැතුමන්         බිඳුණේ

ඇහි පිල්ලමක් යට කදුලැලි      නලියන්නේ
එහි තෙතමනය කෝ හදවත   වැළපෙන්නේ
නැහි නැහි උපදිනා සුසුමන්   වෙනුවෙන්නේ
වැහි දෙවිඳුණේ නුඹෙ කරුණා    අයදින්නේ.......

Sunday, September 11, 2016

ඉයන්ගේ සහ තුශානිගේ ගී පද අභියෝගයට මගේ පිළිතුර...




ඉයන්ගේ ගීත 16 අභියෝගයට එක්වෙන්න බැරි වූ නිසාම මේ අභියෝගයට කොහොම හරි මුහුණ දෙන්න හිතාගත්තත් ඒක හිතන තරම් ලේසි පහසු වැඩක් වුණේ නෑ.මොකද මෙච්චර කාලෙකට කවි ලිව්වත් ගීතයක් ලියලාම නැති නිසා. තුෂානිගේ ලිපියත් බලලා ඒකෙ පද එහා මෙහා කරළා තමයි මේක ගැලපුවේ. කොච්චර දුරට සාර්ථකද නැද්ද කියලා දන්නේ කියවන බලන සහෝදර ඔබ සැම තමයි. ජයවේවා!!!

මේ තියෙන්නේ මගේ පදවැල

මල් පෙති දග කරමින්නේ
තුරු දලුපත් නැටවෙන්නේ
සුළගෙ නුඹේ සීතලයට ලෝබ නිසාමයි
මගෙ තනියට තියා ගන්නෙ
මතක කතන්දර ගොතන්නෙ
අලුත බැන්ද මේ දෝණිට යාලු නිසාමයි

මාල ගිරව් මා ඇහුවද
උන්ට කන්න බත් දැම්මද
රෝස කැකුළු මුතු කදුලැලි පා කෙරුවාදෝ
බෝනික්කන් ඉකි බින්දද
ඒ හඩ මට ඇහුනෙ නැද්ද
සුළගෙ නුඹත් ඒ පැත්තට ගිහින් එනවදෝ....

සුසුම් වියන් මැද තනිවී
අම්ම හඩනවද දුක් වී
තාත්තා ඈ සනසන්නට ගී කිව්වාදෝ
මහ ගෙයි හිටි බඩපිස්සී
ඔවුන් බලන්නට ළගදී
සුළගෙ නුඹත් එන බව මා කියා එනවදෝ....

සුළගෙ නුඹත් ඒ පැත්තට ගිහින් එනවදෝ....
සුළගෙ නුඹත් එන බව මා කියා එනවදෝ....
සුළගෙ නුඹත් ඒ පැත්තට ගිහින් එනවදෝ....
 

 
 


Thursday, September 8, 2016

සීත අඳුරෙ පලයන් මා හැර දමලා.........

පිදු  සෙනෙහසක අරුමය සිත තුළට ගලා
සුදු  පරවියන් යුවලක් මුතු කඳුලු       සලා
කඳු  මායිමේ හිරු මඩලට මුවා       වෙලා
මදු  මාලතිය යන්න ගියා වහං        වෙලා

නෙතට  අළුලු දා කඳුලැලි  මැකුවාට
පොතට  වද දිදී කුරුටුව      රැව්වාට
ගතට  හිරිගඩුව සරදම්        මැව්වාට
හිතට  දුකයි ඈ මා ළඟ      නැතුවාට

සීත  සුළං දැවටෙන විට අහක      බලා
පීත  පාට මල් දලපෙති         පටලවලා
ගීත  බෙදන සියොතුනි අමනාප  වෙලා
සීත  අඳුරෙ පලයන් මා හැර       දමලා.........