Friday, August 10, 2018

( 106 ). ඉතින් අම්මේ තවත් නොහඬනු මගේ පව් මට පලදෙනා.....


අඩි තබා මා ඇවිදිනා සඳ ඔබේ නෙතු රතු වෙන්නැතී
පොඩි දවස්වල සිනහ බල බල ඔබත් සතුටින් ඉන්නැතී
වැඩි ය නොසිතා තුරුණු වයසෙදි මගෙන් වරදක් වෙන්නැතී
පොඩි පුතා ගැන අම්ම අප්පා තාම දුකකින් වෙන්නැතී


යන්න එන්න මට ගමන් වියදම අම්මෙ ඔබගෙන් ලැබුනනේ
ඉන්න දිනවල ඇඳුම් අයියගෙ හොරෙන් අරගෙන ඇන්දනේ
කන්න තිබෙනා කෑම වේලත් නොකා දුන්නේ මටමනේ
ගින්න දැන් මගෙ හදේ දැවෙනව වරද හැමදා මගෙමනේ


දුරින් හිටියද අම්මෙ මතකෙන් තාම මම මෙහි විඳවනා
මතින් මත් වී සිටිය මිතුරන් නොමැති දැන් මා තනිවෙනා
භවෙන් මතු මතු ඔබෙම පුතුවී රැඳෙන්නට මම කල්පනා
ඉතින් අම්මේ තවත් නොහඬනු මගේ පව් මට පලදෙනා.....

Wednesday, August 1, 2018

Sunday, July 22, 2018

( 104 ). මැරෙන්නට පෙර වරෙන් පුතුනේ හුස්ම නැහැ තව දිගුවෙලා.....



දිනෙන් දින වැට කඩුලු මත්තෙම දෙනෙත් අපගේ රඳවලා
බලන් හිටියද ගෙවුනෙ කීවෙනි පොහොයදැයි අමතක වෙලා
ගැබෙන් දස මස දරාගෙන උඹ වැදූ ගුණවත් සිහිවෙලා
වරෙන් ළඟ එන පෝ දිනේ හරි අම්ම හොදටම ලෙඩවෙලා


පිනෙන් පින උඹ නිසා මව් පිය වරම අප හට හිමිවෙලා
දිනෙන් දින නිති සතුට ලැබුවේ සිඟිති සුරතල් බල බලා
රනින් මුදලින් කුමට සම්පත් දරුවො නැති දින ළංවෙලා
නෙතින් නොහඬන පියාගේ අද හදවතම ගිණි ඇවිළිලා


උසින් සැදි මහගෙදර තුළටම මහළු දෙසිතක් කොටුවෙලා
විඳින් නට ජීවිතය ඇතිමුත් හිතින් බොහො කල් මියැදිලා
දුරින් හිඳිනට තරම් පුදුමය උඹේ හිත දරදඬුවෙලා
මැරෙන් නට පෙර වරෙන් පුතුනේ හුස්ම නැහැ තව දිගුවෙලා.....








(  ජීවිතේ සැදෑ සමයේ විඳින ජීවිත වෙනුවට විඳවන ජීවිතයක් ගතකරන අපේම දෙමව්පියන් වෙනුවෙනි. ඔවුන් ඔබ එනතුරා මහගෙදරට වී බලා හිඳිනු ඇත. අඩුම තරමේ ඔබගෙන් දුරකථන ඇමතුමක් හෝ ලැබෙනු ඇතැයි මග බලා සිටිනු ඇත..... )

Tuesday, July 17, 2018

( 103 ) ගලා නොබසින වැව් දියේ හිඳ හැඬුවෙ කිම කඳුළක් තියා......

වලා පෙල දම් පැහැයෙ හැඩ ගෙන එකින් එක එහෙ මෙහෙ නොයා
මලා නික වූ වයඹ අහසෙම කඳුළු අමුණයි දුක තියා
පලා යන්නේ ඇයිද සියොතුනි විරහ තනුවක ගී ගයා
මුලා වුණු හිත තැවෙනවා දැන් අතීතෙක මාවත් සොයා


වෙලා ගත් රුදු මීදුමේ ඝන අන්ධකාරෙට නෙත තියා
බලා ළතැවෙන ඇතුගලත් අද සුසුම් දෙයි තනිකම කියා
සලා සිනහව නුඹව දුටුදින වැටුණු මල් රොබරෝසියා
ගලා නොබසින වැව් දියේ හිඳ හැඬුවෙ කිම කඳුළක් තියා


කලා සොළස පිරි නිශාකර යළි උදාවෙන රැය අරබයා
එලා සේල සළු සැරසුවත් නිති හිතේ සැනසුම දුර ගියා
ගිලා ගිය ඒ සෙනෙහෙ අමතක කෙරූමුත් දුක නෑ කියා
ගලා එන මන්දාරමේ තෙත හිතම හිරිවට්ටයි සොයා.....


Thursday, July 5, 2018

( 102 ) සං වරේ සිත් කෝඩුකාරලු සුපෙම් හැඟුමන් උතුරලා.....

සසර සෙවනැලි මතක මත්තෙම සුවඳ බිඳු මත තැවරිලා
නිතර සිහිනෙක වෙලී දෙසිතම සෙනෙහෙ නාමෙන් පිබිදිලා
වැතිර උඳුපිය ලියා යායක සැනසුමෙන් හද සැරසිලා
අතර කුමකට තවත් සුසුමන් සතුටු වනු දැන් හිනැහිලා

තුහින මල් වැහි සිසිල සදවා හොර හොරෙන් අප දෙස බලා
ඉහින හැඟුමක සුපෙම්බර බව වැඩිකරයි තව ලං වෙලා
පිහින පිහිනා දෝරෙ යන සඳ ආලෙ දෙසිතක ඉහිරිලා
සිහින සොඳුරුය තවම නුඹ මා ළඟ රැඳෙද්දී හිනැහිලා

සං සිඳුණු සඳ අහස්කුස මත ඉඟිමරයි ඇහිපිය හෙලා
පිං පිරූ අප භවෙන් භවයේ පෙරුම් පුරමින් තුටුවෙලා
මං නුඹේ වන නුඹ මගේ වන සුභම දින දැන් එළඹිලා
සං වරේ සිත් කෝඩුකාරලු සුපෙම් හැඟුමන් උතුරලා.....

Sunday, June 24, 2018

( 101 ). හිස බරයි මම යන්නෙ කොහොමද නුඹව සොහොනේ නවතලා....


පෙති දෙපෙති එකිනෙකින් මැලවී අරලියාවෝ දුක්වෙලා
වැති ර මග දිග සදයි පාවඩ දුක් සුසුම් පද මුමුණලා
පති නියක් වී පැමිණි ඔබ අද මේ සුසානේ තනිවෙලා
නෙති න් කඳුලක් කෝ ගලන්නට කඳුළු උල්පත වියළිලා




හිස් ව තිබු දිවි ගමන පැහැබර මල් නෙලාගෙන අමුණලා
ලස් සනක් කර දුන්නෙ නුඹමය සුවඳ සෙනෙහෙන් නහවලා
ඇස් වහක් වැද අහිංසක අපෙ කැදැල්ලට ගිණි ඇවිළිලා
හුස් ම පිටකර ඇයි ගියේ නුඹ මතක මංදිර සරසලා




කුස ට මව්කිරි නොමැති කිරිකැටි සිඟිත්තිගෙ ඇස් රතුවෙලා
රස ය උණුහුම සොයා හඬදෙයි පපු තුරුල්ලෙම ගුලිවෙලා
බැස ගියේ කිම යළි නො එන්නට මසිත් අහසින් වෙන්වෙලා
හිස බරයි මම යන්නෙ කොහොමද නුඹව සොහොනේ නවතලා....

Sunday, June 17, 2018

සතුටයි සතුටයි දුමියට සතුටයි දුමියගෙ බ්ලොගයේ ලිපි සීයයි....


නහවයි නහවයි දිනකර පායා නිල් විල් ජලයම හරි සීතයි
සුවඳයි සුවඳයි සියපත් පිපිලා සුවඳ විඳින්නට හරි ආසයි
මුමුණයි මුමුණයි සියොතුන් අතු අග මුමුණන ගීතය මනමාලයි
සුභමයි සුභමයි සුන්දර අද දින පරිසර සිරියම රැඳි පාටයි


සුසුමයි කඳුලයි පදවැල් බැඳුනයි නිමැවුණු නිමැවුම හද ගාවයි
කවියයි ලිපියයි කෙටිම කතාවයි තාලය ඇති ගී රචනාවයි
වසරයි වසරයි දෙවසර ගෙවුණයි මතක විඳින්නට මට ලෝබයි
සතුටයි සතුටයි දුමියට සතුටයි දුමියගෙ බ්ලොගයේ ලිපි සීයයි....


ජීවිතේට එන පුංචි පුංචි සිදුවීම් පුංචි වෙලාවක් අරන් පුංචියට හරි සමරන්න ඕනේ. මගේ සීයා තමයි මම පුංචි කාලෙදි එහෙම කිව්වෙ.

ඉතින් "දුමී" ගෙ බ්ලොග් එකේ ලිපි සීයක් වෙන අද දවසත් මේ විදිහට සමරන්න ලැබීම සතුටක්. ලිපි සීයක් ලියන්න දුමීට අවුරුදු දෙකකුත් ටික දවසකුත් ගියා. මේ කාලෙ පුරාවට "දුමී" සමග රැඳී සිටි හැමෝටම ස්තූතියි...

ඉදිරියටත් ඔබේ ප්‍රතිචාර වටිනවා බොහොම.
ඔබ සැම
" පාන සුහදතාවෙට හරි ප්‍රියයි දුමී..."


ජයවේවා!!!






.

( 106 ). ඉතින් අම්මේ තවත් නොහඬනු මගේ පව් මට පලදෙනා.....

අඩි තබා මා ඇවිදිනා සඳ ඔබේ නෙතු රතු වෙන්නැතී පොඩි දවස්වල සිනහ බල බල ඔබත් සතුටින් ඉන්නැතී වැඩි ය නොසිතා තුරුණු වයසෙදි මගෙන් වරදක් වෙන්නැතී ...